Home  -> Nieuws Leeg plaatje
Voor wie zou ik plaats maken?
 

Het is vast een heel stomme vraag. Dat heb ik wel eens. Ik zit wat te mijmeren en dingen te overdenken en dan ineens stuit ik op een vraag of stelling die me niet meer loslaat. Waar komt die dan vandaan? Waar komen gedachten vandaan? Waar gaan ze naartoe als ze me gepasseerd zijn?

 


Maar ik dwaal af. De vraag die me nu bezighoudt is: als ik plaats zou moeten maken, voor wie zou dat dan zijn? Ik bedoel, als men mij zou zeggen: voor jou als geestelijke verzorger is er geen ruimte of geen vraag meer, je  moet vertrekken, maar jij mag bepalen aan wie je jouw uren en budget overdraagt. Natuurlijk is het een idiote vraag. Want we zijn toch zeker allemaal volgens onszelf belangrijk en onmisbaar. Ja, maar stel dat …

 

Afgelopen zondag hadden we kerkdienst. De kerk Focus Arnhem Zuid was te gast met drie mensen, alledrie goed bij stem en een van hen een goede gitarist. De kerkdienst begon wat stroef, eerst wat aftasten, maar werd gaandeweg losser en meer ontspannen. Uiteindelijk was het een goede kerkdienst en werd er wat goeds overgebracht. Het ging over eigenschappen van God.

 

Na de dienst werd er nog wat gezongen, opwekkingsliederen want die zingen zo gemakkelijk weg. En toen gebeurde het. Zomaar uit het niets werd er spontaan wat gespeeld en gezongen. De aanwezige jongeren werden losser en losser. Een stil meisje zong solo een lied, een ander durfde nu wel mee te zingen met de gitarist/zanger. Iemand wilde de drumbox proberen. Op een gegeven moment deed iedereen mee. Weer een ander kwam binnen met een gezicht op onweer en hield in heel haar lichaamshouding de buitenwereld op een respectabele afstand. Zij wilde uiteindelijk ook wel iets doen, samen met de man met de drumbox. Zij rapte, en gaandeweg kwam er een ander mens tevoorschijn. Spontaan, los, beweeglijk, open, een brede lach op haar gezicht. Een bloem die eerst gewikkeld was in prikkeldraad maar nu in korte tijd volledig tot bloei kwam. Ze deed het echt heel goed.

Alle aanwezige jongeren gingen uiteindelijk blij en luchtig terug naar de groepen. Helaas voor mij veel te laat, want ze hadden al ingesloten moeten zijn. Strafpunten pastor! Maar ik had het er graag voor over. Wat een feest! Wat kan muziek voor moois met mensen doen.

 

En zo kan ik mijn eigen vreemde vraag beantwoorden. Ik zou mijn uren en budget overdragen aan de muziekfaciliteiten, muziekdocenten, muziekbegeleiders. Een zwaar onderschatte en ondergewaardeerde activiteit. Muziek waarmee echt wat tot stand wordt gebracht. Niet iemand in een ruimte met instrumenten loslaten en maar aan laten rommelen. Maar echt wat maken samen. Dat geeft echt lucht, een goed gevoel, zelfwaardering, zelfvertrouwen. Mensen gaan over hun eigen grenzen heen. ‘Zou ik … ja, vooruit, ik probeer het gewoon …’ En zo trekt de een de ander mee omhoog.

 

Ik hoop natuurlijk dat het niet zover hoeft te komen, maar mocht het toch eens gebeuren, dan zou ik gaan voor de muziek. Aan geen andere activiteit is zoveel behoefte. Na de geestelijke verzorging natuurlijk. 

 

 


terug

Zondag 25 augustus 2019  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer