Home  -> Nieuws Leeg plaatje
Op bezoek bij gedetineerden in de Isolatiecel
 

In het Ochtendrapport las ik dat Wouter en Aaron op de Iso zaten.

Wouter had ik enkele dagen geleden nog een rozenkrans gegeven en Aaron kwam altijd in de kerkdienst.  Ik wil beiden graag even bezoeken om hen een hart onder de riem te steken.

 

Ik belde de Centraal Post en vroeg wanneer ik hen kon bezoeken. Er werd nagevraagd op de iso en ik kreeg te horen dat het nogal druk is met luchten en douchen, maar dat ik hen begin van de middag kon bezoeken. 

Ik melde mij bij het personeel van de iso en het personeel opende de cel van Wouter (23 jaar).

Hij zat op een groot grijs zitkussen en leunde tegen een kleiner kussen en op de grond lag een bord met boterhammen en een stapeltje tijdschriften. In het begin van de cel stond in de hoek een toilet.

Verder is er niets in de cel.  Ik zei tegen Wouter dat ik hem graag even wilde opzoeken en vroeg of hij even met mij wilde praten. Toen hij antwoordde dat hij dat graag wilde ging ik bij hem zitten op het losse leungedeelte van het kussen dat ik op de grond leg waardoor ik erop kan gaan zitten.

Op de vraag waarom hij hier zat antwoordde Wouter dat hij tijdens het weekendverlof is betrapt op rijden onder invloed. Voor de eerste keer dat hij sinds twee jaar op weekendverlof mocht heeft hij de pech dat hij wordt gecontroleerd. In aanraking komen met politie tijdens verlof betekent automatisch plaatsing op de iso en overplaatsing naar een ander regiem; van half open terug naar de gevangenis. Dat is een hele tegenslag voor Wouter; hij vertelde dat hij zich goed gedroeg in de halfopen inrichting, dat hij deelnam aan allerlei activiteiten zoals aan de cova-training waardoor zijn sociale vaardigheden werden verbeterd.

Maar Wouter besefte dat het zijn eigen schuld was en dat hij ervan leerde. Hij had spijt van de roofoverval en nu ook spijt van zijn gedrag tijdens het weekendverlof. Hij was vast van plan om zich tijdens zijn verdere detentie goed te gedragen en na zijn vrijlating weer een goed leven te gaan leiden. Hij kon weer terecht bij het bouwbedrijf van zijn vader.

Ik complimenteerde Wouter met zijn goede voornemens en wenste hem alle goeds voor de toekomst. We namen afscheid en hij bedankte me voor het bezoek.

In cel naast hem zit Aaron in een vergelijkbare positie met dit verschil dat ik een bijbel opengeslagen op de grond zag liggen. Aaron was een gelovige man van 35 hoewel hij er jonger uitzag.

Ik begon weer met de vraag waarom hij op de iso is geplaatst. Aaron vertelde dat hij betrapt was op het bellen met een mobieltje hetgeen verboden is in penitentiaire inrichtingen.

Er zijn er genoeg zegt hij, maar hij had de pech dat het personeel hem zag bellen.

Aaron zou juist de komende week van half open naar open geplaatst worden, waardoor hij overdag zou mogen werken en elk weekend naar huis zou kunnen gaan.

Maar vanwege het mobieltje zat hij nu niet alleen in de iso maar gingt ook zijn fasering naar open waarschijnlijk niet door. Een hele tegenslag voor Aaron die nu juist had gehoopt had zijn vriendin en kinderen vaker te kunnen zien.  

Ik vroeg hem wat hij in de bijbel aan het lezen was.  Aaron antwoorde dat hij psalm 23 las.

Hij las graag in de psalmen. Ik wees hem op psalm 86 die ik erg mooi vond, omdat daar God daar wordt gevraagd om je in moeilijkheden bij te staan.

Ik stelde voor om de psalm voor te lezen en ik zag ik mijn ooghoek dat Aaron aandachtig luisterde met zijn handen gevouwen. Ik noemde daarna ook psalm 139 die ik erg mooi vind omdat daarin staat dat er niemand is die jou zo goed kent als God.

Hij vroeg of ik deze psalm ook wilde voorlezen omdat hij liever luisterde dan zelf las.

Zo bidden we samen en namen we hartelijk afscheid waarbij ik Aaron ook alle goeds toewenste.

ps. de namen zijn fictief

Emeritus Justitiepastor Wim Evers

terug

Dinsdag 23 oktober 2018  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer