Home  -> Nieuws Leeg plaatje
Verantwoordelijkheid
   In gevangenissen wordt veel geklaagd. In de gespreksgroep hoor ik vaak klagen over bijv. oneerlijke veroordelingen door rechters en slechte behandeling door het gevangenispersoneel. Bij alles wat niet goed gaat, wordt de schuld bij anderen gelegd.

Bijna altijd is er dan wel iemand in de gespreksgroep, die tegengas geeft. Twee voorbeelden:

Iemand zegt: “ Ik zit hier onterecht. Ik wordt verdacht van een overval, maar ik heb er niets mee te maken. Ik reed in een auto samen met een kennis. Die vraagt opeens om bij een winkel te stoppen. Hij stapt uit en komt terug met een bivakmuts op en geld in zijn hand. Maar ja, ik wist toch niet wat die man van plan was.” Dan zegt een ander in de groep: “ Dat kun je mij niet vertellen, dat jij nergens van wist.” De man antwoordt: “De rechter geloofde het ook niet. Maar ik ga in hoger beroep.” Waarop weer een ander zegt: “Hoe kun je zo dom zijn die kennis weer  te laten instappen? Dat maakt jou verhaal totaal ongeloofwaardig.” In de loop van het gesprek laat hij zich door medegedetineerden ervan overtuigen, dat hij toch minstens een aandeel in de overval had.

Het andere voorbeeld: Iemand klaagt dat de case-manager ( = in de bajes een soort maatschappelijk werker) niets voor hem doet, zelfs op verzoek-briefjes niet reageert. Anderen in de groep geven eerst tips, hoe hij zou kunnen proberen om toch met die case-manager in gesprek te komen. Maar hij wijst het alles af en maakt de case-manager verantwoordelijk voor alles wat niet geregeld wordt. Dan verandert het gesprek van toon. De groepsleden zagen hem door op wat hij zelf kan doen, en zeggen dat hij niet moet afwachten wat de case-manager doet, maar hulp van mensen buiten moet inschakelen. Zij spreken hem hard aan op eigen verantwoordelijkheid.

Ik vind het mooi als gedetineerden elkaar op verantwoordelijkheid aanspreken. Want dat zet hun meer aan het denken dan als een beroepskracht dat doet. Maar soms kan ook daarin doorgeschoten worden. Laatst schreef iemand op de dag voor zijn ontslag in het gebedenboek dat in de gebedsruimte ligt: “Ik kan tegen jullie niet zeggen ‘het ga je goed’. Want dat ligt aan jezelf. Ik wens een ieder blij te zijn met die toekomst die hij voor zichzelf schept en de verantwoordelijkheid ervoor te dragen.”

Dat lezend denk ik: In hoever scheppen wij onze toekomst zelf? Er bestaat ook iets als de tragiek in een mensenleven. En staande in de gebedsruimte, de plaats waar wij ons bijzonder van Gods aanwezigheid bewust zijn, bid ik dat God ons leven zal dragen, met onze verantwoordelijkheid en in onze kwetsbaarheid.

 

Ludger Schüling, pastor PI Almelo De Karelskamp

terug

Dinsdag 26 september 2017  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer