Home  -> Nieuws Leeg plaatje
Wat me nu toch allemaal overkomen is… dat is zo bijzonder…
   Karel vroeg aan mij of ik een keer bij hem langs wilde komen. Op het moment dat we afgesproken hebben, heeft hij vijf dagen cellulair. Dus ik ga naar hem toe. Hij zit opgesloten in zijn cel omdat hij had gevochten met een medegedetineerde. Het is donker in zijn cel. Gordijnen dicht, lamp uit.

Ik ben welkom, hij had al op me gewacht. Karel zet een stoel voor me neer en op mijn verzoek om het wat lichter te maken, reageert hij en hij doet de gordijnen open. Hij gaat op bed zitten en begint te praten. De emotie over de ruzie die hij had met een medegedetineerde spat er van af. “Als ik weer van mijn cel af mag dan zal ik hem nog wel even aanpakken”. We praten erover en hij wordt wat rustiger. Daarna vertelt hij over zichzelf en zijn geschiedenis. Dan volgt de vraag waarvoor hij mij had gevraagd te komen. Over zijn geloof. Of over zijn niet-geloven. “Want ik geloof dat allemaal niet hoor. Maar wat vind jij daar nou van? Wat vind jij nou van het ontstaan van de wereld, is dat precies zo gegaan als in de bijbel geschreven staat?” “Ach”, reageer ik, “het maakt mij eigenlijk helemaal niet uit hoe het precies gegaan is. De bijbel is het verhaal van God met de mensen. Niet een historische beschrijving. Het scheppingsverhaal is een mooi verhaal en je kunt het zo toepassen op je eigen leven.

Want als het helemaal donker is, zoals net op jouw cel, wat is het dan mooi als er licht binnenkomt. En als je er helemaal doorheen zit en geen grond meer onder je voeten voelt, wat is het dan mooi als er scheiding komt van water en land zodat je weer vaste grond onder je voeten hebt. Als dat zover is dan gaat het pas echt mooi worden. Want dan kun je verder gaan denken en gaan fantaseren over wat voor moois er nog meer bij kan komen. Warmte, licht, planten, bomen, dieren, vogels, vissen, en mensen. Zo kun je het mooi maken en beetje bij beetje je leven weer op orde brengen.”

Ik zie hem denken en hij begint weer te praten. “De natuur”, zo zegt hij, “daar heb ik bewondering voor, die zit zo mooi in elkaar. Heb je voor mij nog zo’n kalender met van die mooie natuurfoto’s?”

Er wordt op de deur geklopt. Een casemanager komt ons storen: “ik heb een boodschap, daarvoor heb ik ongeveer vijf minuten nodig. Mag ik jullie even onderbreken?” “Dat is goed” zeg ik, “dan haal ik ondertussen die kalender op.” Als ik terug kom staat de casemanager al te wachten. Hij gaat weg en Karel en ik vervolgen ons gesprek. De stemming is totaal omgeslagen. De casemanager kwam een prettige boodschap brengen. En nu krijgt hij van mij ook nog die mooie kalender. Karel straalt helemaal. “Zoveel goede dingen tegelijk, dat kon alleen maar omdat ik al eerder dat gesprek met u heb gehad.” “Die ruzie met die medegedetineerde? Ach, laat ook maar. Zo erg was het nou ook weer niet.”

We praten nog even door en sluiten ons gesprek af. Ik loop naar de teamkamer om te zeggen dat ik weer weg ga.

Wanneer ik wegga en de trap afloop mag hij even van zijn cel af. Hij gaat naar de teamkamer en ik hoor hem zeggen: “wat mij nu toch allemaal overkomen is... dat is zo bijzonder....”

Ik ga verder, deze man kan weer vooruit.

 

Marian Boersen

Justitiepastor P.I. Veenhuizen

terug

Dinsdag 21 november 2017  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer