Home  -> Nieuws Leeg plaatje
God keert zich naar ons toe.
 

Mijn spreekkamer is voor veel gedetineerden een oase van rust. Hij ligt in een gedeelte van de P.I. waar geen cellen zijn. De kamer is voor mij alleen. Af en toe gebeurt het dat iemand anders er gebruik van maakt, maar alleen als ik er zelf niet ben.

 

De kamer is rustig ingericht. Een schilderij van een detail van  ‘de schepping van Adam’ door Michelangelo in de Sixtijnse Kapel. Een schilderij gemaakt door een gedetineerde ‘gedachten van iemand in zijn cel’. Een afdruk van dit schilderij stond dit jaar in de bajesagenda. Verder een paar planten, een grote kaars, een grote rozenkrans en zo nog wat kleine voorwerpen en afbeeldingen.

Het bureau staat tegen de zijmuur en links daarvan is een raam, zonder tralies maar wel met kleine ruitjes én een grote vensterbank. Hierop staat in het hoekje een Mariabeeld, samen met  een grote houten bloem en een klein devotiekaarsje. Menig gedetineerde die op gesprek kwam heeft al naar dit tafereeltje gekeken. Iemand zei me: ‘dat is hetzelfde beeldje als mijn moeder thuis heeft’.  In zijn ogen zag ik een vlaag van heimwee.

Vorige week kwam ik op mijn spreekkamer. Er was iets veranderd, maar ik kon niet snel ontdekken wat. Totdat ik plaats nam achter het bureau en me realiseerde dat het beeldje verschoven was. Maria keek van me weg, ik zal de achterkant van het beeldje.  Een gevoel van onbehagen overviel me. Wie het gedaan had maakte al niet meer uit. Dat ik niet naar het gezicht van Maria kon kijken en Maria mij niet aankeek. Dát raakte me.

Als Maria mij niet meer aankijkt, wat heeft zij mij dan nog te zeggen? Ik merkte bij mezelf een gevoel van afgewezen worden, zelfs een gevoel van verlatenheid. En mijn gedachten gingen verder. Als God zich van ons afkeert, hoe moet het dan verder, wat zegt het me dan nog?

Het beeldje is meer dan een aankleding van de vensterbank. Het houdt me bij de les en roept me op om bezig te blijven met geloof en te leven volgens de waarden en normen die ons hiermee worden aangeleerd. Het leert het me ook: maak je niet te druk, vertrouw er op dat het weer goed komt. Dat is niet altijd gemakkelijk want soms is het net of alles zich van je afkeert. Dan komt het er op aan of je voldoende vertrouwen hebt in God. Dan moet je je zelf bij elkaar rapen en doorgaan, in de wetenschap dat zoiets bij het leven hoort en dat het weer anders zal worden. God zal ons niet verlaten. Hij keert zich naar ons toe. Dat heeft hij laten zien door zijn Zoon naar de aarde te sturen. Een klein kind. Kwetsbaar en gemakkelijk aan de kant te zetten. Maria heeft er voor gezorgd dat Jezus in zijn jonge jaren alle hulp kreeg die hij zich maar wensen kon. Laten wij leven als Maria. Want God heeft mensen nodig om zijn boodschap uit te dragen.  

Snel heb ik het beeldje weer op het oude vertrouwde plekje neergezet. Het was of Maria vriendelijk naar me knikte. Zo is het goed.

Marian Boersen

Justitiepastor P.I. Veenhuizen.  

terug

Dinsdag 26 september 2017  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer