Home  -> Nieuws Leeg plaatje
EEN MAILTJE
 

Ik kreeg een mailtje van een afdeling, er was daar een man, die nauwelijks Nederlands of Engels sprak. Of ik met hem naar het Stiltecentrum wilde gaan, hij was extreem angstig en verschool zich in zijn kamer, hij was erg op zichzelf.

Ik heb hem opgehaald. Eerst heb ik hem verteld via Google translate dat we naar het Stiltecentrum zouden gaan. Hij  liep met me mee.

Veel zenuwtrekjes, en angstige gebaren.

We zijn voor het altaar gaan staan, ik had een paar kaarsen aangestoken en ik begon met bidden.

Hij stond een eind van me af en tijdens het gebed merkte ik aan hem, dat hij ontspande.

Hij deed een stap naar mij toe en dat deed ik dus ook.

Aan het eind van het gebed, had ik mijn arm om hem heen geslagen en hij leunde wat tegen me aan.

Ik vroeg mezelf af, of hij er iets aan gehad had.

Totdat ik een mailtje van de afdeling kreeg, dat ie zo opgeknapt was, ze waren verbaasd en vroegen of ik weer een keer met hem naar het Stiltecentrum wilde gaan.

De keren daarna, was hij rustiger en ontspannener, hij begon bij de derde keer te huilen.

Nu zit ie elke zaterdag tijdens de viering in ons Stiltecentrum, hij verstaat er niets van, maar hij komt steeds weer opnieuw en doet op de afdeling helemaal mee.

Soms doet bidden meer dan we met woorden kunnen zeggen, er is altijd een sterkere kracht die ons in ons hart kan raken. Waardoor we zacht worden en ons ontspannen.

Ik ben blij voor hem en het motiveert me, om gewoon te gaan bidden en het aan God over te laten.

Temeer daar er bij ons velen zijn die niet of nauwelijks een Europese taal spreken, bidden tot God overstijgt dat en raakt ons in ons hart.

 

Jan de Leeuw,

terug

Dinsdag 17 juli 2018  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer